Dode lijn

Dode lijn

Het lijkt er op alsof ik telkens alleen aan het begin van de maand eens iets op mijn blog zet. Dat is natuurlijk niet de bedoeling maar het kwam de afgelopen acht weken toevallig zo uit. De reden? Ik was veel te veel tijd kwijt aan school en dan met name aan het vak Deadline. Drie dagen per week een middagkrant maken die niet echt uit kwam maar waar wel echt nieuws in moest. Leuk om te doen maar er zaten toch ook wel negatieve kanten aan.
200903311953_0001Waar ik me het meest aan gestoord heb was de inconsequente manier van beoordelen. Natuurlijk is het niet te voorkomen dat vijf verschillende docenten er allemaal verschillende zienswijzen op na houden maar misschien had er wat beter overlegd kunnen worden over wat puntenaftrek betekent en wat niet. Zo kreeg ik bij de ene docent een zes voor een stuk ‘dat minimaal een zeven was geweest als ik de dateline niet was vergeten’ terwijl dat eerder geen enkel probleem was. De gegeven cijfers waren voor mij nog niet eens het grootste probleem maar de tips die er bij hoorden wel. Als de ene docent zegt dat ik prettig actief schrijf en de ander vindt dat ik op moet passen met te veel passief schrijven dan kan ik dat niet rijmen. Aangezien ik op school zit om te leren zou ik toch graag weten wat ik ècht fout doe.

Andere kleine irritaties traden vooral op bij de lange tijd tussen de deadline en het bespreken van de krant. Anderhalf tot twee uur niksen is niet echt leuk voor iemand die niet stil kan zitten. De gevleugelde uitspraak ‘ga maar nieuws zoeken’ van één van de docenten vond ik weinig relevant omdat dat nieuws de volgende dag toch al weer oud was.

Al met al was het acht weken lang samen een krant maken wel erg leuk, omdat dat samen gebeurde met twee andere groepen heb ik bovendien een hoop mensen (beter) leren kennen. Het was mooi dat er per week in functies gerouleerd werd: van alles, van niet leuk (bureauredactie) tot erg leuk (verslaggeving en chef spelen) en daar tussenin (er-op-uit) heb ik toch mooi kunnen proeven. En alhoewel ik de functie er-op-uit niet het leukste vond om te doen waren dat wel de leukste verhalen om te schrijven, al was het maar omdat ik meestal nogal wijdlopig ben.

Deadline was proeven van het leven als een echte journalist en alhoewel ik al wel wist dat dat het leven voor mij was, is het nu helemaal duidelijk geworden. Veel mensen zullen er hun neus voor ophalen om zomaar op de bonnefooi naar Schiphol af te rizen als ene Geert W. daar naar Londen vertrekt terwijl hij Groot-Brittannië niet in mocht maar ik vond het leuk om te doen, net als in alle vroegte naar Den Bosch reizen omdat daar een intentieverklaring getekend wordt voor elektrisch openbaar vervoer. Zelfs de perspresentatie van de nieuwe SBS6-zaterdag had zijn charme.

Dat ik echt eigen nieuws had over kleinere vermogensbeheerders in een groot verhaal was helemaal mooi. Helaas heb ik dat nog niet aan een krant kunnen slijten. Dus als iemand zich geroepen voelt, het artikel staat gewoon op mijn computer.

Nu is het over naar de orde van de dag. Leren voor de volgende tentamenweek, gelukkig heb ik maar twee tentamens, dus het komt allemaal wel goed. Sentimenteel als ik ben zal ik over vijf jaar waarschijnlijk nog wel eens terugdenken aan deze weken, die zwaar maar wel leuk waren.

0 comments